SERUM LIPID PROFILE: FASTING OR NON-FASTING? مطالعات جدید نشان می دهد که پروفایل لپید دیگر نیاز به آزمایش در شکم خالی را ندارد .

نویسنده : دکتور نبیل پاکطین

معلومات بیشتر در مورد اخبار تحقیقی قبلاً ارایه شده شما می توانید در جستجو آنرا بزبان انگلیسی دریابید .
For it’s Research News Report we already expressed it before , you Can Find it in search 
Box, and Here we mentioned in English Just its technical aspects . 
========================================================================

پروفایل لیپیدی سیروم در حال حاضر تقریبا منحیث  یک آزمایش معمول تبدیل شده است،بدین ملحوظ بنابر بعضی محدویت های که حالت non-fasting داشت تاحال منحیث یک قانون متعارف به گونه Fasting یا شکم خالی انجام میشد .  مطالعات همه جانبه با اتفاق آراء دیگر ضرورت آزمایش لیپید ها را در حالت Fasting نمی بیند . هرچند ، حالت Fasting برای ارزیابی خطرات قلبی وعایی بعد از آزمایش Total cholesterol ،LDL و Non-HDL cholesterol مهم تلقی میشد ، چندین تحقیق معتبر همه جانبه دیگر کدام فرق را در ارزیابی خطرات بین حالات Fasting و non-fasting نمی بیند . این آزمون لیپیدی شامل چهار پارامتر اساسی total cholesterol ، HDL-C ، LDL-C و Triglycedides می باشد . Fasting به نخوردن کامل رژیم  غذا بعد از 9 تا 12 ساعت از شب به استثنای اخذ آب و ادویه  ( در منابع مختلف فرق می کند ، در بعضی بین 12 تا 14 و در بعضی دیگر این فاصله Fasting را از بین ساعت اول الی بیشتر از 16 ساعت مورد مداقه قرار داده اند .) اطلاق می شود . این توصیه بر اساس دو دلیل مهم تلقی میشد اول : اینکه Postprandial Triglyceride برای چندین ساعت بلند باقی می ماند ، دوم : بسیاری از مآخذ بشمول NCEP, وراهکار اروپا آزمایش لیپید ها را در حالت Fasting سفارش داده زیرا که برای ارزیابی خطرات قلبی وعایی مهم می پنداشتند ، هرچند ، این راهکار ها نمونه گیری Total cholesterol و HDL-cholesterol  را در حالات non-fasting اجازه داده زیرا اینها آنقدر در حالات Fasting و non-fasting تفاوت نمی کنند . برعلاوه ، Non-HDL cholesterol  که یک هدف ثانوی در تداوی راهکار ATP III است ، همچنان باید در حالت Non-fasting آزمایش شود . لچسپ ترین بخش non-fasting هماناً تعیین ترایگلایسراید هاست که پیش بین خطرات قلبی وعایی نسبت به ترایگلایسراید ها در حالت Fastingاست . هرچند اصطلاح Non-fasting  و Postprandial متشابهاً استفاده می شوند اما بعضی تفاوت ها دربین شان وجود دارد ، چنانچه حالت nonfasting  یعنی نمونه خون می تواند در هرزمان بدون فهمیدن وقت غذای قبلی اخذ شود ولی Postprandial بیانگر یک زمان مشخص بعد از یک غذای ستاندارد است . برعلاوه ، سطح ترایگلایسراید ها می تواند به گونه پیشرو بعد از یک غذای حاوی چربی افزایش یاقته ، بدین لحاط ترایگلایسراید non-fasting مربوط به زمان غذا بوده که اوج آن 4-5 ساعت بعد از غذا یعنی (postprandial) است . برعلاوه حالات  fasting/non-fasting  فکتور های دیگری هم وجود دارند که اجزای لیپید را تحت تاثیر خود قرار می دهد :
1- یک تغییر وضعیت از وضعیت ایستاده به وضعیت به عقب خوابیده Supine از سبب تاثیرات dilutional  می تواند سطح کولسترول را تا 10% و از ترایگلایسراید را تا 12% کاهش دهد .

2- تطبیق طولانی مدت تورنیکت ( 3-5 دقیقه ) می تواند که سویه کولسترول را از 5 تا 15% افزایش دهد .

3- سویه کولسترول خفیفاً در زمستان نسبت به تابستان بلند بوده که برای ترایگلایسراید برعکس آن میباشد . 

Image

4- حالات بیماری چون نفروتیک سندروم باعث افزایش total cholesterol ،LDL cholesterol و VLDL cholesterol  می شود و در هایپوتایرویدیسم افزایش LDL cholesterol و total cholesterol  مشهود است . انتانات و التهابات باعث کاهش total cholesterol  و HDL cholesterol شده درحالیکه ترایگلایسراید را افزایش می دهد . بعد از MI سویه لیپید متاثر شده که این تغییر برای چندین هفته دوام می کند . ازین لحاظ است که باید ما نمونه لیپید را در چنین بیماران در جریان 24 ساعت MI تعیین کنیم . پس تاکنون این ملاحظات در همچون شرایط بسیار مهم تلقی میشده است . خوب مطالعات جدید موثق بیانگر آنست که پروفایل لیپید در حالت nonfasting کمتر به جواب اخذ غذا تغییر کرده و عالی تر از حالت fasting در پیش بینی نتایج ناگوار قلبی وعایی عمل می کند . پس رابطه بین زمان fasting  و سویه لیپید درین مطالعه چه بوده است ؟ اساس این تحقیق بالای 1.4ملیون فرد در مدت شش ماه سال 2011 انجام پذیرفت و راهکار جدید را در مورد حالات fasting  و nonfasting به ارمغان آورد . آنها در نتیجه تاکید می کنند که حالت fasting  توامی کمتر با نتایج تغییرات ناشی از آن در اجزای لیپید ها دارد ، پس حالت Fasting  در آزمایش های روزمره  شدیداٌ غیر ضروری تلقی می شود .  درین مطالعه چندین دلیل را برای اینکه نمونه لیپید در حالت nonfasting اخذ شود تا شرایط متفرقه قبلی ، بیان می کنند . در هردو چه شخص نارمل و چه مصاب بیماری های کرونر و dyslipidemia ،nonfasting non-HDL-c یعنی (total Cholesterol-HDL-C) یک شاخص بهتر خطرات و انذار بیماران است تا نمونه لیپید های انفرادی و total cholesterol یا HDL-C . خوب پس چطور در مورد استفاده نموده LDL-C و تداوی متعاقبه آن بر اساس راهکار ها آنرا مورد هدف قرار بدهیم ؟ بازهم ، non-HDL-C یک بدیل خوبتر است ، با نقطه برش (cut point) 30mg بیشتر از LDL-C ( مثلاً هدف مطلوبه LDL-C ما کمتر از 70mg/dl باشد ، هدف مطلوبه non-HDL-C کمتر از 10mg/dlخواهد بود ) . اما فراموش نشود که در چشم انداز به آینده ، نمونه گیری fasting lipid ممکن برای ارزیابی مقدم بیماران دیابتیک ترجیح داده شود ، زمانیکه به  سندروم میتابولیک مشکوک باشیم ، و زمانیکه تاثیر رژیم غذایی و ادویه را بالای ترایگلایسراید ها ارزیابی کنیم از nonfasting   استفاده خواهد شد . تحقیق جدید اکیداً تاکید می کند که اخذ غذا دقت پیش بینی نتایج ناگوار قلبی وعایی را افزایش می هد . هرچند ، این مطالعات بیانگر آنست که سویه لیپید نسبتاً کمتر بین حالات fasting   و nonfasting تغییر می کند ، اما ریسک بیماری کرونر قلبی و سکته های دماغی همچنان مشابهاً در هردو حالات fasting  و nonfasting افزایش می یابد . پس بهتر است که نمونه گیری ها در حالت nonfasting  انجام شود . 
Image

Serum Lipid Profile: Fasting or Non-fasting?
Serum lipid profile is measured for cardiovascular risk prediction and has now become almost a routine test. The test includes four basic parameters: total cholesterol, HDL cholesterol, LDL cholesterol and triglycerides. It is usually done in fasting blood specimen. Fasting refers to 12–14 h overnight complete dietary restriction with the exception of water and medication. This may hold true due to two main reasons: (1) post prandial triglycerides remain elevated for several hours], (2) most reference values for serum lipids are established on fasting blood specimen. NCEP and European guidelines  also recommend doing lipid profile in fasting blood specimen for assessment of cardiovascular risk. However, these guidelines allow total and HDL cholesterol in the non-fasting specimen as these lipids are not much different in fasting and non-fasting specimens. In addition, non-HDL cholesterol (total cholesterol- HDL cholesterol), a secondary target of therapy in adult treatment panel III, may also be used in the nonfasting state .
HDL cholesterol, triglycerides, total/HDL cholesterol ratio and apolipoprotein A-1 predict CVD when measured nonfasting . The most interesting part is that non-fasting triglycerides levels may be even better predictor of cardiovascular risk as compared to fasting triglycerides. Although the terms non-fasting and postprandial can be considered synonyms but there is some difference as nonfasting sample means blood draw at any time without knowledge of the time of previous meal while post prandial implies a sample at a fixed time after a standard meal.

Moreover, triglycerides increase step wise after fat diet, therefore, non-fasting triglycerides would vary depending on time after meal with highest levels 4–5 h post prandially .Further, the cut off levels of non-fasting triglycerides for cardiovascular risk have not yet been defined. It is important to compare serum lipid profile in fasting and at different time interval after a representative meal in terms of prediction of cardiovascular risk. As is true for fasting triglycerides, postprandial lipemia can be affected by ethnicity, alcohol consumption, and menopausal status, and thus these factors should be considered in clinical practice.
Thus, a lot has yet to be done in this area and then if the use of non-fasting lipid profile could be included in recommended guidelines then the sampling for lipid profile would be simplified and this will improve the compliance for lipid lowering treatment. Till then we have to believe in fasting lipid profile for assessment and management of cardiovascular risk.  In addition to fasting/non-fasting state there are other factors (pre-analytical) which may affect lipid components:

1. A change from an upright to a supine position due todilutional effect can reduce the cholesterol levels by

10% and triglycerides by 12% .

2.Prolonged tourniquet application (2–5 min) can increase cholesterol from 5 to 15% . Cholesterol is slightly higher in winter than in summer and the opposite is true for triglycerides .

3. The disease conditions like nephrotic syndrome increase total cholesterol, LDL cholesterol and VLDL cholesterol and hypothyroidism increases LDL cholesterol and total cholesterol. Infection and inflammation may decrease total cholesterol and HDL cholesterol and increase triglycerides. Lipids alter following myocardial infarction, and these changes may persist for several weeks. That is why it is better to do lipid profile in such patients within 24 h of myocardial infarction. Recent research indicates that food intake may actually heighten accuracy when predicating adverse cardiovascular outcomes. However, studies also suggest that “lipid levels vary relatively little between the fasting and the nonfasting states and that the risk of coronary heart disease and strokes is similarly increased for both nonfasting and fasting lipid levels.” Given the disconnect between this research and the current guideline recommendations, the study set out to understand the true impact of fasting times on lipid levels. There are many reasons for obtaining lipids in the nonfasting state than the obvious patient convenience. In both healthy and coronary disease populations as well as on treatment studies, nonfasting non–HDL-C (total cholesterol – HDL-C) is a better predictor of risk and outcome than any of the individual lipids and the ratio of total to HDL-C. What about the use of the LDL-C for deciding who to treat and the target, as based on the guidelines? Again, the non–HDL-C is a better alternative, with the cut point being 30 mg higher than the LDL-C (e.g., if target LDL-C is <70 mg/dl, target non–HDL-C is <100 mg/dl). Fasting lipids may be preferable for the initial assessment in diabetics, when the metabolic syndrome is suspected, and when monitoring the effects of diet or drug intervention on triglycerides.

What is Dyslipidemia and How to treat it ? Coming soon !!! 

References

1. Campose H, Khoo C, Sacks FM. Diurnal and acute pattern postprandial apolipoprotein B-48 in VLDL, IDL and LDL from

normolipidemic human. Atherosclerosis. 2005;181:345–51.

2. Third report of the National Cholesterol Education Program (NCEP) Expert panel on detection, evaluation and treatment of high blood cholesterol in adults (adult treatment panel III) final report. Circulation. 2002;106:3143–3421.
3. Mora S, Rifai N, Burring JE, Ridker PM. Fasting compared with nonfasting lipids and Apolipoproeins for predicting incident cardiovascular events. Circulation. 2008;118:993–1001.

4. Arch Intern Med 2012;Nov 12:[Epub ahead of print].

 

 

 

 

 

 

 

 

 

About Dr.Nabil Paktin

Cardiologist , M.D.,F.A.C.C.

Posted on November 21, 2012, in Uncategorized. Bookmark the permalink. Leave a comment.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: